(Kandungan ini tidak sesuai bagi penonton di bawah 15 tahun.)
(Pertimbangan adalah disarankan.)
Hubungan yang sebenar bermaksud awak tak akan menyakiti...
orang lain dan awak juga tidak akan disakiti.
Maafkan saya, janganlah marah.
- Mari kita putuskan hubungan. - Apa?
Saya ada melakukan apa-apa yang salah? Ji Young.
Kenapa awak buat begini secara tiba-tiba?
- Lepaskan. - Ji Young!
Jika awak mahukan penalti, awak boleh melakukannya.
Na Ji Young! Siapa yang akan suka orang seperti awak!
Kita akan tengok bersama-sama.
Waktu malam sangat menakutkan, mari kita jalan bersama-sama.
Kenapa awak jadi begitu?
Saya cuma rasa orang seperti awak sangat menjengkelkan.
Lebih baik daripada mementingkan diri awak sendiri.
Kenapa awak menggunakan tandas saya?
Awak nak saya laporkan tentang pencerobohan?
Awak sangat kejam!
Saya akan pergi bercuti bersama keluarga saya.
Saya sudah cakap jangan sentuh barang saya.
Saya cuma nak bercakap dengan awak.
Dia telah pengsan?
Apa yang awak buat di sini?
Saya tidak mempunyai sesiapa sekarang.
Awak nak naik ke atas?
- Awak maksudkannya? - Saya maksudkannya.
(Episod 2)
Bagaimanapun, selamat hari jadi.
Saya ternampak tarikh lahir awak yang unik itu di dalam borang.
Awak nak naik ke atas?
Maksud awak?
Saya nak pergi sekarang.
Dan katil itu hanya untuk seorang. Ia terlalu sempit.
Ia tak sempit kalau kita letakkan bersama.
Apa?
Awak maksudkannya?
Saya maksudkannya.
Tidak.
Ubat awak yang buat saya jadi begini.
Jangan menyesal nanti, dan berhentilah.
Dan, jangan cakap sesuatu seperti itu kepada mana-mana lelaki.
Oleh kerana saya seorang lelaki yang baik, saya akan pergi sekarang.
Saya nak pergi sekarang, saya akan pergi.
Janganlah pergi.
Duduklah dengan saya.
Mungkin ini bukan perkara biasa, tapi kadang-kala saya terasa sunyi.
Tapi...
Bukannya saya nak duduk dengan orang lain pun.
Tapi, hari ini...
Siapa suruh awak cium saya?
Awak tak boleh buat begitu.
Kalau awak buat begitu, saya akan gigit awak.
Apa?
Tapi...
Baiklah.
Awak ingat saya tak ada tangan?
Kita boleh tanggalkan baju sendiri.
Baiklah...
Saya rasa mereka...
cuma nak mendekati awak saja.
Jadi, awak tak perlu rasa marah.
Ada ramai lagi orang yang baik dalam dunia ini.
Dan, awak...
adalah orang yang lebih daripada luaran awak.
Saya pasti tentang itu.
Tanggal saja baju awak dan tutupkan mulut awak.
Baiklah.
Selamat malam, Ji Young.
Saya tahu yang awak cuma berasa malu.
Ubat itu telah mengubah saya.
Saya sudah bosan untuk terasa sunyi lagi.
Sebab itulah...
Salahkah apa yang saya katakan itu.
Saya patut pergi atau tunggu?
Tak boleh, saya akan pergi saja.
Awak kerja pagi hari ini? Pasti awak berasa penat.
Awak penat tak?
- Tidak. - Baguslah.
Ya, saya...
Saya tak pernah menjalinkan hubungan dengan cara yang sebaliknya.
Saya tak tahu apa yang patut saya lakukan.
Cara yang sebaliknya?
Apa yang awak maksudkan?
Awak telah merancang untuk keluar bersama saya?
Awak lebih dungu dari sangkaan saya.
Maksud awak?
Anggapkan kita ini jiran yang tak ada apa-apa untuk dilakukan...
pada hari Krismas dan telah merelakan diri masing-masing.
Boleh?
Apa? Merelakan diri?
Apa?
Bukankah begitu?
Awak nak saya bayar awak?
Saya tak berminat dengan lelaki yang senang seperti awak.
- Awak akan buat seperti itu? - Baiklah.
- Kenapa pula tidak. - Saya telah tukar kod pintu saya.
Saya risau.
Dan, jangan cakap seperti biasa dengan saya.
Tunggu dulu.
Maafkan saya.
Awak perlu tahu, saya tak berasa gembira pun semalam.
Pasti awak rasa awak masih lagi seorang yang cantik dan comel.
Tapi, awak tersilap.
Saya tak perlu bercakap dengan awak lagi.
Awak patut bersyukur ada lelaki muda ingin bermesra dengan awak.
Awak patut ingat, faham?
Awak tak akan berasa malu nanti.
Dan, awak yang menyukarkan keadaan. Bukan saya yang begitu senang.
Dia telah kenakan saya sekali lagi!
Encik Choi, cuba awak dengar cakap saya.
Setengah perempuan yang tak sukakan saya pernah halang saya untuk pergi.
Dia cakap, dia terasa sunyi.
Pada keesokan hari, dia mengabaikan saya lagi.
Apa yang dia sedang cuba buat? Apa dia?
Adakah awak seorang yang dungu?
Apa? Kenapa?
Adakah awak seorang yang dungu?
Apa yang patut saya lakukan?
Saya patut hubungi dia dan jelaskan kepada dia. Betul tak?
Telefon saya.
Saya langsung tak ada nombor telefon dia, apa yang patut saya lakukan?
Awak ada kawan perempuan? Sesiapa yang cantik.
Apa?
Awak nak tahu kenapa saya masih pakai lagi cincin ini?
Apa awak fikirkan? Saya masih belum lupakan bekas teman wanita saya.
Dan kenapa saya tidur dengan awak?
Tiada lelaki yang akan menolak.
Kenapa awak memikirkan tentang saya? Kenapa?
Awak nak tahu kenapa saya buat begitu di dalam lif, betul tak?
Saya tak berjumpa d sesiapa sekarang, jadi saya hanya nak cuba.
Tak kiralah dia dari unit 704 atau 706!
Unit 707! Unit 708!
Unit 709!
- Awak nak makan apa? Sedap tak? - Katak.
Sedapnya!
Kenapa awak menjerit-jerit.
Janganlah menjerit.
Saya rasa, mereka cuba nak rapat dengan awak.
Jadi, awak tak perlu berasa marah.
Ada ramai lagi manusia yang baik di dalam dunia ini.
Cik Na, kami akan pergi dulu.
Tunggu sebentar.
Saya akan ikut awak.
- Marilah. - Apa?
- Selamat tinggal. - Jaga diri.
Jumpa lagi esok.
Cepatlah pergi!
Cik Na, saya bukan nak rapat dengan awak...
untuk menukarkan waktu bekerja kita.
Tapi, itu diantaranya...
tapi, bukan itu sebabnya.
Saya berasa sangat sedih pada waktu itu, awak tahu tak?
Maafkan saya.
Tak mengapa, saya sudah pun elok sekarang.
- Anak awak... - Apa?
Hadiah hari krismas itu.
Saya telah berbohong kepada dia tapi saya rasa bersalah.
Awak nak tengok tak?
Comel tak?
Dia sudah masuk sekolah rendah sekarang,
saya akan beritahu dia nanti.
Bila sampai waktunya, mereka akan tahu sendiri.
Lebih baik awak biarkan saja sehingga waktu itu nanti.
Cik Na.
Awak adalah lebih baik daripada sangkaan saya.
Maksud awak?
Saya bukan...
Selamat tinggal.
Kenapa saya merumitkan segala-galanya?
Ia adalah sangat senang dan mudah.
Gembira dapat bertemu dengan awak.
Terima kasih kerana membantu saya.
Dua minggu bukan satu masalah. Bilik itu pun kosong sekarang.
Awak nak berpindah ke rumah saya saja?
- Hubungi saya nanti. - Baiklah.
Awak pergi minum tadi? Dengan siapa?
Awak ingat saya keluar dengan siapa pada waktu begini?
Dia pasti akan tanya saya siapa, betul tak?
Patutkah saya beritahu dia adalah seorang lelaki?
Tentang kucing itu, awak telah menjaga dia sebelum ini?
Dia sudah mati, kenapa?
Saya pun minum bersama kawan saya juga.
Bukan awak seorang saja yang ada kawan.
Saya teringin nak bela kucing lagi sekarang.
Yang saya bela sebelum ini sudah tiada sekarang.
Dan saya tak dapat jaga dia kerana Ye Jin mempunyai alahan.
Awak nak cari yang baru nanti?
Saya rasa menyesal membela seekor kucing.
Mungkin dia tak ingin tahu.
Pasti awak sangat sedih semasa kucing awak mati.
Itu adalah takdir dia.
Dia tak kisah saya rapat dengan siapa sekarang.
- Awak tak rindukan kucing itu? - Tidak.
Saya telah memikirkan tentang dia sepanjang hari.
- Awak menangis tak? - Saya menangis?
Saya tak suka membazirkan emosi saya begitu saja.
Teruk betul.
Awak bencikan segala-galanya, apa yang awak suka?
Apa yang saya suka?
- Saya. - Apa?
(Awak cakap awak nak minum dengan saya hari ini.)
Siapa yang mesej awak pada waktu begini.
Kawan saja. Dia cuba nak mengarahkan saya...
tetapi dia terlalu memaksa.
Awak sudah bersiap sedia untuk berpindah?
Begitulah.
Saya ada dua minggu lagi untuk berpindah...
jadi, saya akan tinggal bersama seorang kawan.
Baiklah.
Baguslah.
Awak nak nombor...
Lupakan saja, bukannya awak akan menghubungi saya pun.
- Awak tak apa-apa? - Ya.
Ji Young? Ya, saya sedang makan sekarang.
Ya, saya rindukan awak juga.
(Hidup seperti bunga.)
Bila kita akan berjumpa?
Kenapa dia pergi tanpa mengucapkan selamat tinggal?
Dia memang sangat pelik.
Kalau dia nak buangkannya, kenapa dia membawanya masuk?
Menyusahkan saja.
Siapakah itu?
Ini saya, unit 705.
Kenapa? Kenapa awak datang ke sini?
Bukakan pintu ini, saya nak bercakap dengan awak.
Kenapa awak datang pada waktu begini?
Awak sudah habis kerja?
Pasti kita telah berselisih tadi.
Saya telah menunggu awak di lorong sana tadi.
Saya tak berpeluang untuk mengucapkan selamat tinggal.
Saya tak tahu nombor telefon tempat kerja awak.
Saya cuma tahu rumah awak.
Adakah awak sudah hilang akal?
Tunggu, hei.
Tapi...
Apa?
Masuklah sebentar.
Tak mengapa, awak tinggal bersendirian.
Awak tak boleh masuk ke sini tapi perempuan itu tak mengapa?
Kalau awak tahu, kenapa awak berpura-pura seperti tak tahu?
Sebenarnya, kawan saya telah bersama dengan bekas teman lelakinya semula.
Saya perlu keluar dari rumah itu.
Saya akan tinggal di sauna untuk beberapa hari.
Jaga diri awak.
Cuaca di luar sangat sejuk. Jangan jatuh sakit nanti.
Tuhanku.
Secara kebetulan...
Mujurlah, saya akan bekerja pada waktu malam selama dua minggu.
Saya akan duduk di rumah semasa awak pergi bekerja.
Dan apabila saya bekerja pada waktu malam, awak boleh tinggal di situ.
Kita takkan terserempak jika begitu.
Tak mengapa, kenapa saya nak buat begitu?
Itu adalah untuk membalas budi awak.
Saya sudah cakap yang saya akan membalasnya nanti.
Tapi...
Tapi, jangan mengganggu hari cuti saya.
Kita tak boleh berada di situ pada waktu yang sama.
Faham?
Saya perlu bekerja sekarang, saya patut pergi dulu.
Selamat malam.
Bukankah awak baru habis kerja?
Selamat tinggal, saya akan tunggu awak.
Tutup tingkap itu, dan pakailah selimut.
Encik Choi, saya di dalam rumah dia sekarang.
Jantung saya nak meletup sekarang.
Saya tak tahu itu berjaya.
Rancangan kita telah berjaya.
Cubalah yang terbaik kali ini.
Jangan rosakkannya seperti sebelum ini.
Saya tahu, memang itu yang saya nak buat sekarang.
Saya tak akan berusaha untuk seorang perempuan...
untuk dikecewakan sekali lagi. Saya tak akan buat begitu.
Cik Na, apa yang awak buat di sini?
Saya tak boleh tidur.
Jadi, saya datang untuk mengulangkaji.
Hei, untuk minggu ini dan minggu depan...
boleh kita tukarkan waktu bekerja kita?
Saya menghargainya.
- Awak tak kisah? - Ya.
Ada sesuatu yang terjadi.
- Ia adalah hal peribadi. - Apa yang terjadi kepada awak?
Awak menukarkan waktu bekerja awak disebabkan hal peribadi?
Tapi, saya sukakannya.
Ini adalah makanan lebihan, tolong cucikan pinggan mangkuk.
Saya nak pergi kerja sekarang.
Baiklah, selamat tinggal.
(Saya)
Ji Young.
Pergilah.
Saya mula berasa bahawa mengongsikan diri saya ini...
bersama orang lain mungkin tidak mustahil.
Apa yang patut saya katakan pada masa begini? Apa yang biasanya?
Helo.
Ya, helo.
Sudah lama kita tak terserempak.
Ya, saya patut tanya kalau dia sudah makan atau tidak.
Saya masih belum makan lagi.
Apa yang saya katakan ini?
Baiklah, saya pun.
Awak cuti hari ini, betul tak? Rehatlah secukupnya.
Awak nak...
pergi makan?
Ini kali pertama awak membawa seseorang untuk datang ke sini.
Awak nampak semakin sihat juga.
Berat badan awak telah naik?
Apa?
Awak jenis yang akan nampak buruk kalau awak gemuk.
Apa yang awak maksudkan? Dia nampak lebih elok sekarang.
Saya nak tengok tayangan cerita "Di Luar Pagar" pada jam 12 malam...
untuk dua orang.
Satu untuk "Di Luar Pagar", betul?
- Barisan L, kerusi nombor 7. - Bukan.
Dua untuk dua orang.
Maksud awak?
- Awak sudah belikannya? - Apa?
Barisan L, kerusi nombor 7 dan 8.
Baiklah.
Awak nak masak kimchi goreng pada hari sabtu nanti?
Saya akan pergi selepas minggu ini, awak tak tahu ke?
Apa? Mestilah saya tahu.
Jadi, kenapa awak beli banyak sangat?
Sebab saya nak makan untuk hari Isnin dan hari Selasa.
Apa yang awak buat tadi?
Saya tak tahu!
Kenapa awak buat begitu?
Saya sudah cakap, jangan buat begitu.
Baiklah, saya akan pergi. Saya akan pergi saja.
Awak jangan halang saya.
Awak memang sudah melampau!
Ini sangat mengecewakan.
Saya akan berterus-terang saja dengan awak.
Saya tak dapat cari rumah lagi...
dan saya telah berbohong tentang rumah kawan saya itu.
Saya telah berniat untuk tinggal bersama awak.
Saya tak nak jadi dungu atau dilukai sekali lagi.
Saya marah kerana awak menjauhkan diri awak, jadi saya berbohong.
Kalau awak tak akan bukakan hati awak, saya akan merempuh saja.
Awak tahu tak yang awak adalah sangat teruk?
Susahkah kalau awak menghalang saya pergi?
Bagaimana kalau saya menghalang awak...
tapi awak akan pergi juga?
Awak sukakan saya...
atau awak hanya perlukan saya untuk sediakan tempat tinggal untuk awak?
Awak masih tak faham lagi?
Kenapa awak sukakan saya?
Ada orang beritahu bekas teman lelaki saya...
yang dia berminat dengan seorang yang sangat pelik.
Semua orang akan senyum, tapi hati mereka sangat keras.
Tapi awak keras dari luaran...
tapi hati awak sangat lembut.
Ramai yang terpedaya dengan luaran mereka...
tapi, hati awak yang paling penting.
Saya akan melukakan hati awak nanti.
Kalau saya takut sangat, saya tak akan bercakap dengan awak.
Kalau saya dapat mendekati awak jika saya terluka nanti...
Saya tak takut...
kalau saya berasa kecewa lagi.
Saya tak akan berubah.
Awak...
tak kisah?
Awak tak perlu berubah.
Awak perlu berada di situ saja...
saya yang akan pergi kepada awak.
Awak hanya perlu beritahu saya...
kalau saya boleh pergi kepada awak.
Suka.
Apa?
Saya baru saja cakap "Suka"!
Saya tak perlu keluar hari ini, betul tak?
Saya boleh duduk bersama awak?
- Ya. - Untuk masa akan datang juga?
Ya.
- Awak akan memahami saya? - Ya.
Boleh saya cakap seperti biasa dengan awak?
Awak berasa bangga?
Awak nak buat di rumah saja?
Tidak.
Saya terasa seperti dapat melupakan tentang masa silam...
dan menjadi seorang yang sangat berbeza.
Berhentilah membaca.
Hentikannya.
Selamat tinggal.
Kali ini saya akan pergi.
Apa dia?
Saya tak boleh buat.
Ya!
Berikan kepada saya.
- Awak tak dapat teka, beri semula. - Tidak.
- Tak mahu. - Pulangkan semula.
Tak mahu.
- Tak mahu. - Apa?
Pulangkan semula.
Itu untuk apa?
- Gunting, tembak! - Gunting, tembak!
- Saya menyorok sekarang. - Baiklah.
10, 9, 8...
Ji Young.
(Byuk Soo)
(Saya rindukan awak, Ji Young.)
Saya rindukan awak, Ji Young.
Mari kita pergi.
Oh, tidak.
Ia bukanlah masalah yang besar, saya boleh cari semula data itu.
Awak boleh datang ambil pada waktu tengahari.
Baiklah, terima kasih.
Awak cakap awak akan pergi. Awak tak boleh buat begini sekarang.
Saya berasa marah pada masa itu, sebab itulah...
saya tak tahu yang saya akan terpilih.
Ia hanyalah untuk setahun saja.
Kenapa? Sebab teman wanita awak sekarang?
Kami baru saja mula keluar bersama.
Jika saya ke luar negara untuk kerja pastinya kami akan...
putuskan hubungan sekarang.
Awak seorang saja yang boleh pergi.
Kenapa awak langsung tidak bertanggungjawab?
(Diari)
(Kepada Doktor Jung Soo Kyung)
(Jan, Feb, Mar, Apr, Mei, Jun)
Ibu saya hubungi saya lagi, tapi saya tak jawab.
Helo?
Adakah saya seorang yang teruk?
Adakah dia rindukan saya?
Jadi?
Ayah berada dalam keadaan kritikal sekarang.
Kalau dia mati nanti...
saya langsung tak akan menangis.
(Kepada Doktor Jung Soo Kyung)
Doktor Jung Soo Kyung?
(Pakar sakit jiwa Jung Soo Kyung)
Ya, lelaki di unit 705 itu?
Ya, saya melihat diari Ji Young...
tanpa beritahu dia.
Apa yang awak rasa sekarang?
Dia nampak seperti sudah berubah sekarang.
Saya ingat, dia seorang yang kuat...
tapi dia sangat lemah.
Jadi? Kenapa awak datang ke sini?
Kami sedang keluar bersama sekarang, tapi dia tak meluahkan hatinya.
Saya nak hubungan kami ini menjadi lebih rapat lagi.
Itu pasti agak sukar.
Ia akan jadi 10 atau 20 kali ganda lebih susah dari hubungan biasa.
Awak boleh melakukannya?
Baik awak putuskan hubungan saja.
Tidak, saya tak mahu.
Apa yang saya patut lakukan untuk dia?
Ji Young sedang berjalan di atas lapisan ais yang nipis.
Sebab itulah kalau sesiapa cuba untuk mendekatinya...
dia telah menjauhkan dirinya untuk selamatkan dirinya.
Awak perlu bawa dia kepada awak.
Ke satu tempat yang selamat, yang kukuh seperti besi yang tebal.
Siapakah itu? Kenapa awak meletak telefon?
Itu hanyalah wakil jualan.
Awak nak kita tukarkan kod pintu supaya awak tak lupa?
0000?
Tak boleh.
Jadi, 1234?
Bagaimana dengan 1225?
Hanya kita berdua saja yang tahu maksudnya.
Ya, itu hari pertama kita mula keluar bersama.
Bukanlah, itu hari pertama kita tidur bersama.
Ia juga adalah tarikh lahir saya.
Jadi...
adakah ibubapa awak telah berkahwin semula?
Adakah awak masih lagi berhubung dengan mereka?
Mereka tak berkahwin semula, tapi kami masih lagi berhubung.
Mereka tak mempunyai masalah sekarang?
Tidak.
Semasa saya meninggalkan rumah itu...
tanpa mengucapkan selamat tinggal, adakah awak berasa sedih?
Saya tak berasa sedih kalau orang melukakan hati saya.
Saya adalah seorang yang kuat.
Apa yang saya patut buat supaya dia percayakan saya?
Mudah saja.
Awak perlu bersetuju saja dengan kata-katanya.
Awak perlu ketawa bersama dia semasa dia rasa gembira.
Menangis bersama dia kalau dia bersedih.
Saya tak peduli kalau hati awak sekuat besi atau gelas.
Saya akan menjadi orang...
yang akan menangis dan ketawa bersama awak.
Apa?
Tutupkan mata awak sekarang, saya ada hadiah untuk awak.
Jangan pusing ke belakang, faham?
Apa? Apa yang awak nak buat sekarang?
Jangan pusing ke belakang.
Awak boleh pusing sekarang.
Itu apa?
Kucing, dia adalah tuan baru awak.
Awak nak berikan dia nama apa?
Bori.
Bori, ibu telah berikan awak nama.
Awak suka tak?
- Saya ada kotak yang saya tutup. - Lihat.
Tiada siapa yang boleh membukakan kotak itu.
Tapi, saya telah membukakan kotak itu semula.
Ambillah.
Itu apa?
- Ambillah. - Terima kasih.
Ji Young. Ibu awak datang.
Saya sudah cakap, jangan menghubungi saya.
Saya sudah cakap yang saya tak nak berjumpa dengan awak lagi.
Saya langsung tak faham.
Awak hanya datang untuk meminta duit dari saya.
Awak ambillah semua,
saya tak mahukannya.
Walaupun kami telah melakukan kesilapan terhadap awak...
kenapa awak terus putuskan hubungan bersama keluarga awak?
Keluarga?
Hanya disebabkan awak yang telah melahirkan saya?
Jadi?
Saya telah pulangkan semula duit yang awak telah besarkan saya.
Itu tak cukup lagi? Saya tak rasa begitu.
Saya rasa, itu adalah lebih daripada mencukupi.
Awak tak akan dilahirkan kalau bukan disebabkan kami.
Awak tak patut melahirkan saya.
Itu adalah yang terbaik untuk kita semua.
Awak tak perlu teruskan satu hubungan...
yang hanya dipenuhi dengan kebencian.
Hubungan itu semua...
hanya akan meninggalkan kesan yang besar.
Cik Na!
Ji Young?
- Dia baru saja pulang. - Betulkah?
Kalau begitu, boleh awak berikan saya alamat dia?
Tapi, biar saya tanya kepada dia dulu.
Saya adalah ibu Ji Young.
Saya adalah ibunya, kenapa awak perlu tanya dia dulu?
Adakah ibubapa awak telah berkahwin semula?
Semasa saya berpindah tanpa mengucapkan selamat tinggal...
Saya tak peduli kalau hati awak sekeras besi atau gelas.
(Byuk Soo)
Hai, cepatnya awak sampai.
Ibu, Ji Young sudah sampai.
Saya sudah cakap, dia pasti akan datang kalau saya hubungi dia.
Apa yang awak sedang buat sekarang?
Kenapa awak tak beritahu saya apa-apa? Awak patut beritahu saya.
Marilah, awak patut berjumpa dengan ayah awak.
Awak telah membaca diari saya di dalam komputer riba?
Ya.
Kesemuanya?
Ya.
Ji Young!
Ji Young.
Awak siapa untuk datang ke sini?
Awak siapa untuk suruh saya datang ke sini?
Ibu cakap,
dia tak dapat menghubungi awak...
jadi, saya ingat awak tak tahu tentang itu.
Siapa ibu awak?
Kenapa perempuan itu adalah ibu awak pula?
Saya tak menjawabnya dengan sengaja.
Saya telah mengabaikan dia dengan sengaja.
Kenapa awak sibuk nak tahu tentang diri saya?
Kenapa?
Ji Young!
Tolong pergi sekarang.
Teruk betul.
Kenapa?
Saya rasa, saya terlanggar sesuatu. Mungkin seekor kucing atau anjing.
Ini tak patut terjadi.
Ji Young.
Sebelum ini,
syarikat saya telah menyuruh saya pergi ke luar negara selama setahun.
Tapi, saya tertanya-tanya...
jika hubungan kita ini...
sudah cukup kuat untuk bertahan selama setahun.
Sebab itulah saya telah menolak tawaran itu...
supaya saya dapat mendekati awak.
Supaya kalau kita akan berpisah nanti...
atau awak bencikan atau awak sudah bosan...
- hubungan kita tak akan... - Keluar daripada rumah saya.
Ji Young, kenapa?
Saya suruh awak keluar.
Boleh awak jelaskan...
- kenapa kita putuskan hubungan? - Semua ini sangat menjengkelkan.
Baiklah, tentang diari itu.
Teman lelaki awak tak boleh baca diari awak?
Saya tak mahu baca diari awak, malah saya...
Awak telah berbohong dan sembunyikan daripada saya setiap hari.
Awak sekuat besi?
Janganlah buat saya ketawa.
Awak berpura-pura untuk menjadi kuat supaya awak tak akan disakiti.
Saya tak tahu kenapa awak patut biarkan awak dikecewakan...
hanya kerana awak perlukan seseorang.
Ji Young.
Semua orang akan buat begitu walaupun ia akan menyakitkan mereka.
Sebab itulah saya tak nak buat begitu.
Saya tak mahu bercinta dengan sesiapa.
Awak maksudkan, awak berhak untuk membaca diari saya?
Walaupun awak sedang keluar bersama, kita masih lagi ada batasan.
Awak boleh buat...
batasan itu ikut sesuka hati awak?
Ya.
Kerana saya sukakan awak.
Awak hanya menunjukkan separuh saja tentang diri awak.
Saya faham kenapa hubungan awak selalunya tidak kekal.
Awak tak pandai mengekalkan batasan awak.
Saya pun faham kenapa hubungan awak tidak berjaya.
Awak selalu ingin berjauhan.
Kerana awak tak pernah menunjukkan kelemahan awak.
Awak nak tahu apa kelemahan awak yang saya nampak...
kerana awak tak boleh berjauhan?
Pertama sekali, awak seorang yang masih lagi tidak matang.
Awak selalu mengharapkan seseorang.
Awak tak mahu jadi seorang yang tak perlu bergantung pada sesiapa.
Saya tak sukakan itu tentang diri awak.
Orang yang boleh berjaya seorang diri.
Itu yang dimaksudkan dengan orang dewasa.
Awak faham?
Bagaimana dengan awak pula?
Awak tak pergi ke pengebumian ayah awak, itu sudah cukup matang?
Awak suka merumitkan keadaan.
Maaf.
Saya sudah tersilap.
Janganlah marah.
- Saya tak maksudkannya. - Jangan risau.
Saya tak berasa sedih.
Ji Young.
Saya tak percayakan awak semasa awak cakap awak sukakan saya.
Jadi...
awak ingat kenapa saya tinggal bersama awak?
Awak perlukan seorang wanita untuk tinggal bersama awak...
supaya awak dapat menyimpan duit awak untuk sewa rumah.
Tak kira sesiapa pun, tak semestinya orang itu adalah saya.
Bagaimana dengan awak pula?
Kenapa awak...
Saya tak pernah cintakan sesiapa.
Saya tak pernah rindukan mereka.
- Apa? - Jangan pandang saya begitu.
Jadi apa?
- Saya telah dilahirkan begini. - Jadi...
- segalanya yang awak beritahu saya. - Semua itu adalah bohong.
Saya ingat, saya akan rasa begitu nanti...
tapi, saya sudah tersilap.
Maaf.
Tidak.
Awak bukan seteruk ini.
Maafkan saya.
Kami nak tutup sekarang.
Ji Young, mari kita pulang.
Saya hanya memakai selipar sekarang, saya tak pakai apa yang sepatutnya.
Hei, jangan bercinta lagi.
Jangan berkahwin dan jangan melahirkan anak.
Kalau awak nak hidup sengsara, awak buatlah seorang diri.
Saya cakap begini kerana saya risau.
Bagaimana awak boleh hidup...
tanpa seseorang yang mencintai awak atau orang yang awak cintakan.
Saya lebih selesa begini.
Tapi...
awak memang sangat bertuah.
Awak tak akan dilukai.
Awak tak percayakan sesiapa.
Dan awak tak sukakan sesiapa.
Pasti awak sangat gembira.
(Semuanya)
(Buang 123 gambar)
(Gambar dibuang)
(Byuk Soo)
(Buang Nombor)
(Tiada Padanan)
Awak nak tahu satu rahsia?
Santa Claus memang wujud.
Saya harap satu hari nanti, awak akan senyum seperti gambar ini.
Saya tahu awak akan senyum nanti, saya pasti tentang itu.
Awak ingat kami cukup bosan...
- untuk melayani kerenah awak? - Awak tahu,
saya tak sepatutnya dilahirkan.
Tiada siapa yang sayangkan saya.
Tak kira...
sebanyak mana saya telah cuba untuk menjadi tabah...
saya tak dapat mengubah semua itu.
Ji Young. Awak nampak teh yang awak berikan kepada saya itu?
Saya pasti yang saya telah letakkan di bilik loker, tapi ia sudah tiada.
Ia memang sedap, betul tak?
- Betul. - Itu?
Saya harap saya ada banyak lagi.
Ji Young, boleh awak buatkan lagi...
Nombor ini tiada di dalam perkhidmatan.
Tolong pastikan nombor ini dan cuba sekali lagi.
Bukakan pintu ini.
Ada apa-apa yang berlaku?
Tunggu di sini.
Maafkan saya.
Saya akan keluar nanti, saya tak akan apa-apa...
sebentar lagi.
Ji Young.
Tak mengapa, awak boleh menangis saja.
Tak mengapa, Ji Young.
Semasa saya berumur 8 tahun,
saya nak menghalang ibubapa saya semasa mereka sedang bertengkar.
Ibu saya menyalahkan saya...
dan beritahu saya yang dia sepatutnya menggugurkan saya.
Pada masa itu,
saya tak tahu apakah maksud semua itu.
Selepas saya cukup besar untuk memahami segala-galanya...
dia akan berkata begitu setiap kali dia bertengkar dengan ayah.
Hanya itu saja caranya untuk menang daripada pertengkaran itu.
Pada mulanya, saya berasa sedih dan saya akan menangis.
Tetapi selepas itu,
saya sudah terbiasa.
Saya tak berasa senang.
Saya tak senang kerana saya tak kisah.
Saya takut...
yang saya tak akan menjadi elok. Sebab itulah saya akan berpura-pura.
Setiap kali saya ingin mendekati seseorang...
segala-galanya akan menyakiti saya.
Sebab itulah saya akan sentiasa melarikan diri.
Saya meninggalkan orang itu...
sebelum saya sukakan mereka dan akan merindui mereka.
Tapi...
dia telah muncul.
Dia membuatkan saya berasa bahagia...
untuk pertama kalinya dalam hidup saya ini.
Ia pasti akan menjadi sukar.
Kalau saya nampak dia sekali lagi.
Ia pasti akan menjadi begitu sukar bagi saya, tapi...
saya rindukan dia.
Saya inginkan dia.
Walaupun ia akan menjadi sangat sukar...
saya ingin hidup dengan bahagia untuk pertama kalinya.
Saya nak menangis pada bila-bila masa saja...
dan ketawa...
pada bila-bila masa saja.
Awak rasa,
saya boleh buat begitu?
Saya tertanya-tanya...
apakah perasaan saya kalau saya berjumpa dengan awak lagi.
Saya bukan datang untuk berbaik semula dengan awak.
Saya juga tak datang ke sini untuk meminta maaf.
Saya datang, untuk memastikan...
yang saya tak melakukan apa-apa kesalahan.
- Helo. - Helo.
(Ibu)
Helo?
Ini untuk apa? Saya rasa teruk sekarang.
Ini bukan apa-apa pun.
Jangan berikan saya benda seperti ini lagi.
Saya hanya suka hadiah yang mahal.
Apa? Awak tak nak baca lagi sekarang?
Awak patut tunjukkan ini kepada orang lain.
Ada orang yang datang tadi.
Seseorang yang ingin tahu...
khabar awak.
Jika awak masih cantik lagi dan jika awak lebih gembira sekarang.
Awak tak perlu bayarkan untuk sesi hari ini...
kerana ini adalah hari terakhir awak.
Ji Young.